Publications


Ο λόγος του Rudolf Elmer στις 3 Νοεμβρίου στις Κάννες κατά τη διάρκεια της διαμαρτυρίας στη Σύνοδο των G20. Παρακαλώ διαδώστε το.

Δικαστικές συγκρούσεις συμφερόντων
στην Ελβετία και σε κάθε φορολογικό παράδεισο

 

Η Θέμις, η Θεά της δικαιοσύνης, μία αλληγορική προσωποποίηση της ηθικής δύναμης στο δικαστικό σύστημα, είναι γνωστή για την ειλικρίνεια και για το ότι δεν χειραγωγείται. Αρχικά κρατούσε ένα κλαδί ελιάς, αλλά από το Μεσαίωνα το κλαδί ελιάς αντικαταστάθηκε από ένα ξίφος που συμβολίζει την δίκαιη τιμωρία. Έχει τα μάτια καλυμμένα γιατί επιτελεί το έργο της χωρίς να κοιτάει τους ανθρώπους, και κρατά μία ζυγαριά που συμβολίζει την ευσυνειδησία, την αλήθεια και την αμεροληψία. Είναι ανεξάρτητη, δεν μπορεί να δωροδοκηθεί και υπηρετεί μόνο το σύνταγμα, το νόμο και την αλήθεια.

Αυτό είναι το είδος της δικαιοσύνης που περιμένουμε να έχουμε σε μία δημοκρατία - καθώς και σε ένα φορολογικό παράδεισο.

Αυτά όλα όμως μένουν μόνο στα λόγια όταν διακυβεύεται το χρηματοπιστωτικό σύστημα ενός φορολογικού παραδείσου!

Πάρτε το παράδειγμα ενός πληροφοριοδότη που ξεσκεπάζει την αλήθεια αποκαλύπτοντας στα Wikileaks παραβατικά τραστ και εταιρικές δομές. Κάτω από αυτές τις συνθήκες, η έννοια της δικαιοσύνης λαμβάνει μία εντελώς διαφορετική χροιά σε ένα φορολογικό παράδεισο. Ξαφνικά το θέμα μετατρέπεται σε εθνικού συμφέροντος. Κυβερνητικά συμφέροντα βρίσκονται σε κίνδυνο, και οι αστυνομικές και δικαστικές υπηρεσίες δίνουν προτεραιότητα στην προστασία των εθνικών συμφερόντων. Φαίνεται ότι οι δικαστικές υπηρεσίες χάνουν την ανεξαρτησία τους και παύουν να ακολουθούν τη μεθοδολογία τους. Η μηχανή παραγωγής χρήματος βρίσκεται σε κίνδυνο. Το θέμα είναι πολιτικό.

Ένας Ελβετός πρώην δικαστής μού είπε κάποτε ότι αυτό που κάνω είναι άκρως πολιτικό στην Ελβετία και ότι ενδέχεται να είμαι πιο επικίνδυνος για το τραπεζικό απόρρητο από οποιονδήποτε άλλο επειδή:

    Δεν χρησιμοποιώ βία.
    Μπορώ να αποδείξω την αλήθεια.
    Η φωνή μου ακούγεται (μέσω των wikileaks)
    Είμαι ένας επαγγελματίας υψηλής ειδίκευσης και με μεγάλη εμπειρία που, έχοντας εργαστεί σε οκτώ φορολογικά καταφύγια, γνωρίζει την ημερήσια διάταξή τους.

Επομένως, το συμπέρασμά μου είναι απλό:

    Το τραπεζικό απόρρητο αντιπροσωπεύει την επίσημη κυβερνητική πολιτική επιλογή.
    Οι νόμοι περί τραπεζικού απορρήτου στην Ελβετία ή στα Νησιά Καϋμάν είναι ζωτικής σημασίας για την ευημερία αυτών των χωρών.
    Αν το τραπεζικό απόρρητο είναι κυβερνητική πολιτική επιλογή ή κρατική υπόθεση, είναι δυνατό να απαγγελθούν κατηγορίες για κατασκοπία. Οι πληροφοριοδότες στο χρηματοπιστωτικό σύστημα αντιμετωπίζονται ως κατάσκοποι – σαν να εργάζονταν για ξένα κράτη.

Άρα, δεν υπάρχει πλέον άλλη επιλογή παρά να σκεφτεί κανείς το θέμα με όρους οικονομικού πολέμου: Μία μάχη ενάντια στο απόρρητο που προστατεύει αυτούς που επωφελούνται και που προφυλάσσει χρηματοοικονομικά περιουσιακά στοιχεία υπονομεύοντας την εθνική κυριαρχία άλλων δημοκρατικών κρατών.

Η ρητορική που χρησιμοποιείται για να δικαιολογηθεί αυτή η μάχη από νομικής πλευράς έχει να κάνει με την προστασία της ιδιωτικότητας, δηλαδή καλύτερη προστασία για όλα τα είδη των επιχειρήσεων.

Το επιχείρημα περί «ιδιωτικότητας» είναι η κινητήριος δύναμη που δικαιολογεί την απόκρυψη περιουσιακών στοιχείων που σχετίζονται με τις τραπεζικές επιχειρήσεις. Ο προστάτης της ιδιωτικότητας είναι το Ελβετικό τραπεζικό απόρρητο και είναι συνδεδεμένο με το ποινικό δίκαιο.

Το δικαίωμα στην ιδιωτικότητα, επομένως, δεν αναγνωρίζεται μόνο σε άτομα αλλά και σε χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και πολυεθνικές εταιρίες καθώς και στις καταχρηστικές τους υπεράκτιες δομές. Γίνεται κατάχρηση του όρου «ιδιωτικότητα» με αποτέλεσμα η κοινωνία να φτάνει να πιστεύει ότι οι χρηματοοικονομικοί οργανισμοί και οι πολυεθνικές είναι σαν τους ανθρώπους και ότι χρειάζονται την ίδια προστασία. Έτσι, στην Ελβετία η παραβίαση του τραπεζικού απορρήτου δεν είναι αστικό αδίκημα αλλά ποινικό.

Ανοησίες.

Αν κάποιος παραβιάσει τους νόμους περί απορρήτου, τότε γίνεται εχθρός του κράτους και της κυβέρνησης. Τα συνταγματικά του δικαιώματα παραβιάζονται και η αρχή της νομιμότητας συχνά δεν εφαρμόζεται από ανακριτές και εισαγγελείς.

Ο πληροφοριοδότης θα διωχθεί ποινικά ενώ η αδικοπραγία των χρηματοοικονομικών ιδρυμάτων και κάθε άλλη καταγγελία θα αγνοηθεί. Αυτό το γνωρίζω εκ πείρας. Η αστυνομική και δικαστική εξουσία είναι τα πιο σημαντικά εργαλεία για την προστασία του απορρήτου, ακόμα κι αν πρέπει να παρθούν αυθαίρετες αποφάσεις. Και αυτό το γνωρίζω εκ πείρας, αφού το Ομοσπονδιακό Δικαστήριο της Ελβετίας επιβεβαίωσε ότι η απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου της Ζυρίχης να μην ακούσει τα θύματα και τους μάρτυρες σε σχέση με την καταγγελία μου για παρενόχληση ήταν αυθαίρετη.

Ο σκοπός αυτής της δικαστικής διαδικασίας είναι:

  • Να διατηρηθεί η φήμη ενός φορολογικού παραδείσου μέσω αυστηρών δικαστικών αποφάσεων, ιδιαίτερα προς όφελος των ΧΙ – ΠΕ – ΑΥΟΚΣ (Χρηματοπιστωτικά Ιδρύματα – Πολυεθνικές Εταιρίες – Ατομα Υψηλής Οικονομικής Στάθμης).
  • Να αποφευχθεί η διεξοδική διερεύνηση των θεμάτων και να αγνοηθούν επιλεκτικά αποδεικτικά στοιχεία για εγκλήματα και αδικοπραγίες από χρηματοπιστωτικά ιδρύματα.
  • Να απορριφθούν κατηγορηματικά οποιεσδήποτε καταγγελίες εναντίον χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων όπως η UBS, η Credit Suisse ή η Julius Baer επειδή έχουν μεγάλη επιρροή και είναι μείζονες φορολογούμενοι, αφού καλύπτουν μαζί με τους λοιπούς χρηματοοικονομικούς οργανισμούς το 30% του φορολογήσιμου εισοδήματος στο κρατίδιο της Ζυρίχης.

Οι παίκτες-κλειδιά στο χρηματοπιστωτικό σύστημα βρίσκονται με πολλούς τρόπους πάνω από το νόμο, καθώς ανακριτές και εισαγγελείς έχουν άφθονη διακριτική ευχέρεια να ελαστικοποιήσουν το νόμο προς όφελός τους. Χαρακτηριστικά παραδείγματα είναι:

  • Η διοίκηση της UBS δεν έχει ερευνηθεί ποτέ από το γραφείο του ανακριτή της Ζυρίχης για εγκλήματα που διεπράχθησαν στις ΗΠΑ (υποβοηθώντας την φοροδιαφυγή).
  • Κανείς δεν κρίθηκε υπεύθυνος όταν παραβιάστηκε το Ελβετικό τραπεζικό απόρρητο με την παράδοση πάνω από 4.450 ονομάτων πελατών στις Αμερικανικές φορολογικές υπηρεσίες μετά από ισχυρή πίεση των ΗΠΑ.
  • Ποτέ δεν διερευνήθηκε ο ρόλος της UBS στην χρηματοπιστωτική κρίση.

Από την άλλη:

    Στην υπόθεσή μου ο δικαστής της Ζυρίχης επέκτεινε το Ελβετικό τραπεζικό απόρρητο για να προστατευτούν τραπεζικά στοιχεία στα Νησιά Καϋμάν.
    Η 15σέλιδη μήνυσή μου το 2009 (που ονομάτιζε συγκεκριμένους πελάτες-εγκληματίες, φορολογικές απάτες, ξέπλυμα παράνομου χρήματος και παραβατικές δραστηριότητες) προσέφερε στον Ελβετό ομοσπονδιακό ανακριτή στοιχεία για την Julius Baer και τα Νησιά Καϋμάν – αλλά απορρίφθηκε μέσα σε δύο εβδομάδες χωρίς καν να με καλέσουν να καταθέσω. Η αιτιολογία ήταν ότι δεν υπήρχε καμία σχέση με την Ελβετία. Παρόλα αυτά διώχθηκα ποινικά για παραβίαση του Ελβετικού απορρήτου με βάση τα ίδια ακριβώς στοιχεία, δύο χρόνια αργότερα.

Το να γνωρίζει ότι αυτό είναι συνήθης δικαστική τακτική, είναι ουσιώδες για κάθε εγκληματία πριν αποφασίσει να στείλει τα περιουσιακά του στοιχεία σε κάποιο φορολογικό καταφύγιο. Με το να διώκεται ο πληροφοριοδότης και να αγνοούνται τα στοιχεία για τα Καϋμάν στέλνεται ένα ξεκάθαρο μήνυμα προς κάθε ενδιαφερόμενο ότι η ποινική διαδικασία προστατεύεται στο κρατίδιο της Ζυρίχης. Αυτό γίνεται ακόμα χειρότερο όταν ο πληροφοριοδότης επιδιώκει να αποκαλύψει ενοχή ή υπεράκτιες καταχρήσεις με σκοπό να αποδειχτούν καταχρηστικές πρακτικές από Ελβετική τράπεζα. Σε αντάλλαγμα, οι ανακριτές κάνουν επίδειξη δύναμης.

Αυτό συνέβη και στην δική μου υπόθεση όταν κρίθηκα ένοχος στις 19 Ιανουαρίου 2011. Φυλακίστηκα αμέσως μετά τη δίκη, και η οικία μου ερευνήθηκε ξανά. Ήταν μία επίδειξη δύναμης που σκοπό είχε να εκφοβήσει όλους τους τραπεζικούς υπαλλήλους. Έπρεπε να σταλεί και ένα μήνυμα στον κόσμο ότι «Κυνηγάμε κάθε πληροφοριοδότη ακόμα και αν χρειαστεί να ψάξουμε για στοιχεία ενοχής επί τούτου». Και ήταν πραγματικά μια επί τούτου αναζήτηση στοιχείων γιατί εγώ ποτέ δεν αναφέρθηκα στην Ελβετία όταν παρέδωσα το CD με τα στοιχεία στον Julian Assange στο Frontline Club του Λονδίνου στις 17 Ιανουαρίου 2011.

Συγχωρέστε μου τον κυνισμό αλλά μπορεί και να τον συμμεριστείτε!

Σε αυτή την ομιλία θα προσπαθήσω να καλύψω τα εξής:

  • Πώς να πολεμήσει κανείς την αστυνομική και δικαστική εξουσία σε ένα φορολογικό παράδεισο.
  • Από ποιους πρέπει να υποστηριχτεί ένας πληροφοριοδότης σε ένα φορολογικό παράδεισο.
  • Πώς να πολεμήσει κανείς εκτός ενός φορολογικού παραδείσου.
  • Πώς οι φορολογικοί παράδεισοι αντιδρούν σε τέτοιες επιθέσεις.
Πώς να πολεμήσει κανείς την αστυνομική και δικαστική εξουσία σε ένα φορολογικό παράδεισο.

Κατά την άποψή μου, οι δικαστικές και αστυνομικές υπηρεσίες έχουν τέσσερις απλούς μηχανισμούς για να προστατεύουν το χρηματοοικονομικό σύστημα σε ένα φορολογικό παράδεισο:

  • Εθελοτυφλούν.
  • Αν δεν είναι δυνατό να καταστραφούν τα αποδεικτικά στοιχεία, επιτίθενται εναντίον του μάρτυρα ή του πληροφοριοδότη.
  • Επιτίθενται εναντίον της αξιοπιστίας του πληροφοριοδότη.
  • Καθυστερούν ή απορρίπτουν ή αγνοούν κάθε καταγγελία που υποβάλει ο πληροφοριοδότης.

Ο πληροφοριοδότης θα εκτεθεί έντονα και στους τέσσερις αυτούς μηχανισμούς αν τα ευρήματά του είναι βάσιμα και έχουν υπόσταση. Η δυσκολότερη δοκιμασία για ένα πληροφοριοδότη είναι οι επιθέσεις εναντίον της αξιοπιστίας και της προσωπικότητάς του καθώς και οι επιθέσεις εναντίον μελών της οικογένειάς του κατά τη διάρκεια της νομικής διαδικασίας.

Εγώ το ονομάζω «πρόγραμμα εξόντωσης του πληροφοριοδότη» που στοχοποιεί τον πληροφοριοδότη ενώ αποφεύγει να στοχοποιήσει τις παραβατικές δραστηριότητες των ΧΙ – ΠΕ – ΑΥΟΚΣ.

Η μεθοδολογία είναι απλή:

    Χτίζουν ένα επιβαρυντικό ιστορικό εναντίον του πληροφοριοδότη.
    Τον «ενοχοποιούν» και τον απομονώνουν.
    Διασπείρουν φήμες (για παράδειγμα, ότι είναι ψυχικά διαταραγμένος).
    Τον σαμποτάρουν και του επιτίθενται σωματικά και ψυχολογικά.
    Υπονομεύουν την δουλειά και την καριέρα του.
    Τον κατατάσσουν στη μαύρη λίστα

Το αστυνομικό και δικαστικό σύστημα παίζουν καθοριστικό ρόλο σε αυτό γιατί η εθελοτυφλία τους και η αδιαφορία τους για τα στοιχεία επιτρέπουν τέτοιες συμπεριφορές να υποθάλπονται από τις αρχές για χρόνια. Οι φορολογικοί παράδεισοι δεν έχουν κανένα νόμο για την προστασία των πληροφοριοδοτών. Η οικογένεια μου αφέθηκε εκτεθειμένη σε αυτή την πίεση για 6 χρόνια.

Ποιος υποστηρίζει τους πληροφοριοδότες στους φορολογικούς παραδείσους απέναντι στις πανίσχυρες αστυνομικές και δικαστικές υπηρεσίες;

Η εμπειρία μου λέει ότι στους φορολογικούς παραδείσους δεν υπάρχει σχεδόν κανείς που να μπορεί να προσφέρει αποτελεσματική υποστήριξη. Είναι στην πραγματικότητα ένας μοναχικός αγώνας.

Χτύπησα πολλές πόρτες με μικρή, αν όχι καμία, επιτυχία. Ας ρίξουμε μία ματιά στους σχετικούς Ελβετικους φορείς:

    Οι Μη-Κυβερνητικές Οργανώσεις: Οι ΜΚΟ έχουν τόσο μικρή επιρροή που αγγίζει τα όρια της ανυπαρξίας όταν πρόκειται για τέτοιου είδους αγώνες σε φορολογικά καταφύγια. Εξαρτώνται μερικώς από τις δωρεές υπεράκτιων ΧΙ – ΠΕ – ΑΥΟΚΣ. Το Ελβετικό τμήμα της Διεθνούς Διαφάνειας, Η Διακήρυξη της Βέρνης καθώς και ειδικοί από την Tax Justice που εδρεύει στην Ελβετία δεν μου προσέφεραν σχεδόν καμία υποστήριξη. Οι αιτήσεις μου δεν απέφεραν κανένα αποτέλεσμα, καμία οικονομική υποστήριξη, ούτε καν στοιχειώδεις συμβουλές για το πώς να διαχειριστώ την αρνητική κάλυψη από τα ΜΜΕ. Οι δημοσιεύσεις μου δεν υποστηρίχτηκαν.
    Οι τοπικές και ομοσπονδιακές φορολογικές αρχές: Αυτές οι οργανώσεις θα έπρεπε να μου είχαν προσφέρει πρόγραμμα προστασίας μαρτύρων. Υποτίθεται ότι κυνηγάνε τους φοροφυγάδες. Ωστόσο ήταν το κρατίδιο της Ζυρίχης που απεφάνθη ότι τα αποδεικτικά στοιχεία εναντίον της Julius Baer από τα Νησιά Καϋμάν δεν μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν για να διωχθούν οι φοροφυγάδες. Κι έτσι δεν προέβησαν σε καμία ενέργεια· αντιθέτως μάλιστα, τους προστάτεψαν. Οι πληροφορίες που παρείχα στις φορολογικές αρχές χρησιμοποιήθηκαν μόνο ως απόδειξη ότι εγώ παραβίασα το Ελβετικό τραπεζικό απόρρητο. Εκατοντάδες εκατομμύρια θα μπορούσαν να είχαν εισπραχτεί αλλά η προστασία των υπεράκτιων ΧΙ – ΠΕ – ΑΥΟΚΣ είχε προτεραιότητα. Η απλή πραγματικότητα είναι: η συνεργασία με τις φορολογικές αρχές σε ένα φορολογικό παράδεισο είναι ΑΝΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΗ.
    Η ερευνητική δημοσιογραφία και η δημοσιογραφική κάλυψη από τις ομοσπονδιακές εφημερίδες: τα ΜΜΕ, όπως οι ομοσπονδιακοί σταθμοί τηλεόρασης και οι εφημερίδες ευρείας κυκλοφορίας, εξαρτώνται από χρηματοπιστωτικά ιδρύματα και πολυεθνικές εταιρίες και, επομένως, υπερασπίζονται κάθε δικαστική απόφαση. Δεν θέλουν να χάσουν τα διαφημιστικά έσοδα ούτε την οικονομική τους υποστήριξη. Μόνο κάποιες μικρής κυκλοφορίας εφημερίδες με ανεξάρτητους δημοσιογράφους έκαναν θετικά ρεπορτάζ για την υπόθεση μου. Γενικά, οι Ελβετικές εφημερίδες είναι ΑΝΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΕΣ.
    Η τηλεόραση: Είναι ξεκάθαρο ότι η πολιτική τόσο των ομοσπονδιακών όσο και των τοπικών τηλεοπτικών σταθμών είναι η σπίλωση της υπόληψης του πληροφοριοδότη μέσω άδικων και μεροληπτικών ρεπορτάζ, αρνούμενοι κάθε αδικοπραγία των χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων. Η ομοσπονδιακή τηλεόραση εξαπέλυσε ένα κυνήγι μαγισσών εναντίον μου – όχι μόνο λόγω έλλειψης κατανόησης, αλλά κυρίως, θεωρώ εγώ, λόγω της οικονομικής εξάρτησής της από ΧΙ – ΠΕ – ΑΥΟΚΣ. Αυτός ο υποτιθέμενος θεσμικός έλεγχος είναι ΑΝΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟΣ στην Ελβετία.
    Οι δικηγόροι και τα πανεπιστήμια: Ακόμα και όταν συμφωνούν με έναν πληροφοριοδότη, η αποκάλυψη καταχρηστικών πρακτικών οργανικών για την οικονομία τομέων θα μπορούσε να έχει αρνητικό αντίκτυπο στη σταδιοδρομία τους (λόγω της οικονομικής τους εξάρτησης από παίκτες-κλειδιά του συστήματος). ΚΑΜΙΑ ΒΟΗΘΕΙΑ ΚΑΙ ΕΔΩ!
    Οι πολιτικοί και το κοινοβούλιο: Θα έπρεπε να είχαν αναλάβει δράση μπροστά στις αναφορές που κατατέθηκαν στο κοινοβούλιο με βάση την επιστολή που δημοσίευσα στα Wikileaks τον Ιανουάριο του 2008. Η υπόθεση είχε συζητηθεί στη βουλή αλλά μπήκε στο αρχείο με το αιτιολογικό ότι η λεπτομερής διερεύνηση θα παρεμπόδιζε εκκρεμείς έρευνες – και σε κάθε περίπτωση έχει να κάνει με το τραπεζικό και φορολογικό απόρρητο. ΜΗ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟ!
    Το Ελβετικό τμήμα του Human Rights Watch: Μετά από καθυστέρηση έξι εβδομάδων, βρήκαν δικαιολογίες για το γιατί η οργάνωση δεν μπορεί να εμπλακεί. Προφανώς, εξαρτώνται από δωρεές. Το ίδιο συνέβη πάνω-κάτω και με άλλες οργανώσεις που ασχολούνται με την υποστήριξη θυμάτων και την προστασία ανηλίκων. ΜΗ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟ!
    Τα δικαστήρια: Υπέβαλα καταγγελίες εναντίον των αστυνομικών και των δικαστικών υπηρεσιών για αποφάσεις που πάρθηκαν κατά τη διάρκεια των ερευνών και της δίκης. Οι περισσότερες από αυτές απορρίφθηκαν. Αυτό τράβηξε την προσοχή της κοινής γνώμης, ενθάρρυνε κάποια διαφάνεια και ανέδειξε αντιφάσεις και καταχρήσεις του συστήματος. Ένα παράδειγμα είναι ότι τα στοιχεία για τα Νησιά Καϋμάν προστατεύονται από το Ελβετικό τραπεζικό απόρρητο στα πλαίσια της διετούς Ελβετικής σύμβασης εργασίας που είχα στα Νησιά Καϋμάν. Οι δικαστές έπρεπε να πάρουν θέση δημόσια. Ωστόσο, όταν τα διεθνή ΜΜΕ δεν το μεταδίδουν, δεν βοηθάει. Δεδομένου ότι ο Γενικός Εισαγγελέας της Ζυρίχης, ο Daniel Zappelli, διαχειρίζεται δύο εταιρίες στον Παναμά (βλ. Εφημερίδα Le Temps, 30 Μαΐου 2011), διερωτάται κανείς αν οι δικαστικές αρχές είναι όσο ανεξάρτητες πιστεύει η κοινωνία.
    Πολιτικά κινήματα όπως το Occupy Wall Street (που στην Ελβετία λέγεται Occupy Paradeplatz): Είμαι βέβαιος ότι το ενδιαφέρον για τα οικονομικά δεινά των μεσαίων και χαμηλότερων κοινωνικών στρωμάτων καθώς και ο τρόπος με τον οποίο οι Ελβετικές τράπεζες έχουν βλάψει την φήμη της χώρας, μπορεί να βοηθήσει. Οι άνθρωποι στέκονται πλάι-πλάι για τους ίδιους λόγους. Δεν μοιάζει πια με μάχη ανάμεσα στον Δαβίδ και τον Γολιάθ. Μπορεί αυτό το κίνημα να αποδειχθεί ένας αποτελεσματικός τρόπος για την αντιμετώπιση του συστήματος; ΟΨΟΜΕΘΑ!

Η ουσία του θέματος είναι ότι ο πληροφοριοδότης σε ένα φορολογικό καταφύγιο μάχεται μόνος ενάντια στις αστυνομικές και δικαστικές αρχές. Σε αυτή τη μάχη, ο μόνος τρόπος για να πετύχει κανείς είναι (1) να εντοπίσει ξεκάθαρα την αδικοπραγία των αστυνομικών και δικαστικών υπηρεσιών και (2) να την δημοσιοποιήσει – σε εθνικό και κυρίως σε διεθνές επίπεδο.

Βασιζόμενος στην παραδοχή ότι πρόκειται για ένα μοναχικό αγώνα, ο πληροφοριοδότης σε ένα φορολογικό παράδεισο χρειάζεται μία στρατηγική, τα βασικά σημεία της οποίας είναι:
    • να προετοιμάσει την υπόθεση (να εντοπίσει επαναλαμβανόμενα μοτίβα, να τα εντάξει στην ευρύτερη εικόνα και να συλλέξει αποδείξεις).
    • να αναπτύξει στρατηγική (να ορίσει τους στόχους του, να ξέρει πότε να υποδυθεί κάθε ρόλο - θύμα, ηγέτης, πολιτικός).
    • να ελέγχει τα συναισθήματα, την επιθετικότητα και το στρες του.
    • να χτίσει ένα δίκτυο υποστήριξης σε εθνικό και κυρίως σε διεθνές επίπεδο.
    • να κάνει σωστή διαχείριση των πληροφοριών του (να κάνει πολλαπλά αντίτυπα και να τα φυλάει σε διάφορα μέρη).
    • να χτίσει συμμαχίες.
    • να ρισκάρει και να φέρει την υπόθεσή του στη δημοσιότητα (π.χ. Wikileaks)
    • να βασίζεται στο δικό του θάρρος και φρόνημα.

Συμπέρασμα: Αν θέλετε να έχετε κάποιες ελπίδες επιτυχίας, πρέπει να σκεφτείτε με στρατηγική και να διαχειριστείτε σωστά τους πόρους σας γιατί θα έχετε τον Γολιάθ ως αντίπαλο σε αυτήν τη χρόνια μάχη. Ο δικός μου αγώνας βρίσκεται πια στον δέκατο χρόνο.

Πώς να αντιμετωπίσετε τις αστυνομικές και δικαστικές υπηρεσίες από τα έξω ενός φορολογικού παραδείσου.

Κάτι τέτοιο φαντάζει πολύ ευκολότερο, αλλά απαιτεί ακόμα περισσότερους πόρους και πολλή πολιτική σκέψη. Χρειάζεται μία προσέγγιση υψηλής στρατηγικής (πότε, τι, και πώς πρέπει να εξελιχθούν τα πράγματα), αντοχή και κυρίως τύχη (π.χ. Wikileaks).

Ποιον πρέπει να προσεγγίσετε;

    1. Ξένες διεθνείς ΜΚΟ όπως το Αγγλικό και το Αμερικανικό παράρτημα της Tax Justice αλλά και η Global Financial Integrity έχουν αρχίσει να αποκαλύπτουν καταχρηστικές πρακτικές των αστυνομικών και δικαστικών αρχών τόσο στην Ελβετία όσο και διεθνώς. Ωστόσο, αυτές οι οργανώσεις είναι αναγκασμένες να επικεντρώνονται σε διεθνείς υποθέσεις. Αυτό είναι σίγουρα σωστό· τοπικά ζητήματα, όπως είναι ο τρόπος με τον οποίο λειτουργεί το αστυνομικό και δικαστικό σύστημα στην Ελβετία ή στα Νησιά Καϋμάν, δεν μπορεί να είναι το κύριο μέλημά τους. ΕΙΝΑΙ ΜΕΡΙΚΩΣ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟ.
    2. Τα Wikileaks ή κάθε άλλη παρόμοια πλατφόρμα είναι ένα αποτελεσματικό εργαλείο που επιτρέπει τη δημοσιοποίηση των καταχρηστικών πρακτικών του αστυνομικού και δικαστικού συστήματος. Με αυτόν τον τρόπο, το κοινό μπορεί να αποφανθεί για την αλήθεια. Σε μία ποινική δίκη, όπως έμαθα, παρόλο που μπορεί να υπάρχει παραβατική δραστηριότητα εκ μέρους κάποιου χρηματοπιστωτικού ιδρύματος, μπορεί αυτό να μην αποκαλυφθεί και, αν πρόκειται για Ελβετικά δικαστήρια, ο δικαστής έχει τη διακριτική ευχέρεια να το αποκρύψει από το κοινό – για παράδειγμα, σε περίπτωση που παραβιάζεται το τραπεζικό απόρρητο. ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟ ΛΟΓΩ ΤΗΣ ΕΥΡΕΙΑΣ ΔΗΜΟΣΙΑΣ ΠΡΟΣΟΧΗΣ.

    3. Τα διεθνή ΜΜΕ είναι ένα ισχυρό εργαλείο όταν ο δημοσιογράφος κρατάει αντικειμενική στάση απέναντι στην υπόθεση. Οφείλει να ερευνήσει και τις δύο πλευρές, να κάνει αντικειμενικό και αμερόληπτο ρεπορτάζ. Καθόλου εύκολο έργο. Κάθε νομική διαδικασία ενσωματώνει σε κάποιο βαθμό και την γνωστή επίδραση «Μπάμπαρα Στρέισαντ» (η σταρ του Χόλυγουντ υπέβαλε μήνυση εναντίον ενός φωτογράφου που δημοσίευσε φωτογραφίες από το σπίτι της στο διαδίκτυο. Το αποτέλεσμα ήταν ότι όλοι ήθελαν να δουν την φωτογραφία το οποίο στην ουσία ήταν ακριβώς αυτό που η σταρ ήθελε να αποφύγει). Επομένως, κάθε νομική διαδικασία θα ρίξει το φως της δημοσιότητας στις αδικοπραγίες όχι μόνο του εισαγγελέα αλλά όλων των εμπλεκομένων μερών. ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟ.

    Διεθνής ερευνητική δημοσιογραφία: Αν διεθνώς αναγνωρισμένες εφημερίδες όπως οι Guardian, New York Times, Der Spiegel ενδιαφερθούν και αποκαλύψουν καταχρηστικές πρακτικές των τραπεζών, και αν επίσης γράψουν, για παράδειγμα, για την δίκη του Ελβετού πληροφοριοδότη, αυτό αυτομάτως ανεβάζει κατά πολύ τον πήχη και αυξάνει δραστικά τις πιθανότητες για μια δίκαιη δίκη. Ενδέχεται να έχει θετικό αντίκτυπο με την έννοια ότι οι δικαστές είναι δημόσια ενήμεροι για τις καταχρηστικές πρακτικές των τραπεζών. Οι φορολογικοί παράδεισοι επιδιώκουν να κρατούν χαμηλό προφίλ σε κάθε διεθνές ζήτημα. Αν υπάρξουν αναφορές στα διεθνή ΜΜΕ, μπορεί ένα φορολογικό καταφύγιο να αναγκαστεί να προσαρμόσει τους νόμους του στα διεθνή πρότυπα. Η διεθνής ερευνητική δημοσιογραφία εκθέτει τους μηχανισμούς του νομικού συστήματος. Για παράδειγμα, μπορεί να γνωστοποιήσει διεθνώς ότι, σύμφωνα με την Ελβετική νομοθεσία, μπορεί κάποιος να φυλακιστεί για 6 μήνες χωρίς να του έχουν απαγγελθεί κατηγορίες ή ότι ένας ανακριτής μπορεί, χωρίς να συμβουλευτεί δικαστή, να δώσει την άδεια να ερευνηθεί μια κατοικία –κάτι το οποίο αναγκάστηκα να υποστώ. ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟ.
    5. Να προσφύγετε στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων ή στα Ηνωμένα Έθνη σε αρχικό στάδιο και να φροντίσετε αυτό να γίνει ευρέως γνωστό. Το σκεπτικό μου ήταν ότι δεν θα έπρεπε να ασκήσω έφεση στην απόφαση του Ανώτατου Δικαστηρίου της Ελβετίας αλλά να προσβάλλω το νόμο περί τραπεζικού απορρήτου με το αιτιολογικό ότι περιορίζει την ελευθερία του λόγου και τα ανθρώπινα δικαιώματα. Η Ελβετική νομοθεσία ορίζει ότι μπορώ να δημοσιοποιήσω πληροφορίες για κάποιον εγκληματία αν ο δικαστής με εξαιρέσει από το νόμο περί τραπεζικού απόρρητου. Αυτό συμβαίνει μόνο στο δικαστήριο και σε εξαιρετικές περιπτώσεις. Το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων έκανε την υπόθεσή μου διεθνώς γνωστή από νωρίς κι έτσι οι Ελβετικές αρχές δεν μπορούσαν να αγνοήσουν αυτό το γεγονός. ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟ.
    6. Το Ευρωκοινοβούλιο πρόσφατα υιοθέτησε ένα ψήφισμα για την προστασία των πληροφοριοδοτών με σκοπό να σταματήσουν οι αδικοπραγίες που θέτουν συνανθρώπους μας σε κίνδυνο, να διευκολυνθεί η διαδικασία απόδοσης ευθυνών και να ενισχυθεί ο αγώνας κατά της διαφθοράς και της κακοδιαχείρισης, τόσο στον ιδιωτικό όσο και στον δημόσιο τομέα. Δυστυχώς, στην πράξη ισχύει πάντα το ίδιο – η προστασία συχνά δεν λειτουργεί και τόσο καλά στους φορολογικούς παραδείσους. ΜΗ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΙΚΟ.

Η ουσία είναι να χτίσετε μία ισχυρή θέση. Είναι σημαντικό το ενδιαφέρον για την υπόθεσή σας να περάσει από εθνικό σε διεθνές επίπεδο.

Πώς οι φορολογικοί παράδεισοι αντιδρούν σε τέτοιες επιθέσεις

    1. Με σιωπή και με την ελπίδα ότι το ζήτημα θα εξαφανιστεί με τον έναν ή τον άλλον τρόπο, και ευελπιστώντας ότι υπάρχουν πολύ σημαντικότερα θέματα στη διεθνή ατζέντα, όπως η κρίση χρέους, που θα απομακρύνουν την προσοχή από την αποκάλυψη παραβατικών δραστηριοτήτων στους φορολογικούς παραδείσους.
    2. Με καθυστερήσεις, που είναι ιδιαίτερα αποτελεσματικές. Οι αρχές στα φορολογικά καταφύγια είναι ειδικές στην κωλυσιεργία και θα έλεγα ότι η Ελβετία, από αυτήν την άποψη, θα είναι σύντομα παγκόσμιος πρωταθλητής. Ο σκοπός είναι προφανής: η καθυστέρηση είναι στην ουσία τεχνική εξοικονόμησης χρόνου η οποία, για παράδειγμα, μπορεί να επιτρέψει την αναδιαμόρφωση του καθεστώτος της υπεράκτιας εταιρίας. Αυτό αποδεικνύεται πολύ καλά στην περίπτωση των διμερών φορολογικών συμφωνιών της Ελβετίας με την Αγγλία και τη Γερμανία και σύντομα και με την Ελλάδα που θα τεθούν σε ισχύ την 1η Ιανουαρίου του 2013.
    3. Με συμφωνίες που έχουν πληθώρα νομικών παραθύρων με σκοπό την προστασία του status quo. Εντυπωσιακό είναι το παράδειγμα των επερχόμενων φορολογικών συμφωνιών με Αγγλία, Γερμανία και Ελλάδα που αναφέρθηκαν παραπάνω. Αυτές οι συμφωνίες διατυπώθηκαν από την Ελβετική Τραπεζική Ομοσπονδία!
    4. Με την αύξηση των ποινών για παραβίαση του τραπεζικού απορρήτου. Η Ελβετία έχει εξαπλασιάσει αυτές τις ποινές από την 1η Ιανουαρίου 2009.
    5. Με εθνικές εγκυκλίους. Από την 1η Οκτωβρίου του 2011, σύμφωνα με εγκύκλιο του οικονομικού τμήματος του κοινοβουλίου, απαιτείται εκτενής πληροφόρηση για φορολογικά ζητήματα όταν εμπλέκονται και άλλες χώρες. Πρόκειται σαφώς για μία εγκύκλιο μη-συνεργασίας αφού πρέπει να πληρούνται τόσες πολλές προϋποθέσεις προκειμένου να επιτραπεί κάθε ανταλλαγή πληροφοριών, που είναι πολύ εύκολο να απορριφθεί. Επομένως, μια τέτοια εγκύκλιος υπονομεύει διεθνείς συμφωνίες χρησιμοποιώντας την εθνική νομοθεσία.

Για να συνοψίσουμε:

Η ουσία είναι ότι ο αγώνας εναντίον των υπεράκτιων παραβατικών δραστηριοτήτων βρίσκεται ακόμα σε εμβρυακό στάδιο επειδή δεν υπάρχει ούτε διεθνής δέσμευση ούτε διεθνής δράση που να στοχεύει στην επίλυση του προβλήματος ακόμα και από τις G20.

Οι σχετικές με τις υπάρχουσες χρηματοοικονομικές εγκληματικές δομές δικαστικές υπηρεσίες είναι ακόμα πολύ αδύναμες, χωρίς πολλούς πόρους, με χαμηλή αυτοπεποίθηση, για να μην πω ελαττωματικές σε ακεραιότητα ενώ τους λείπουν και δημόσια ερείσματα. Η λαϊκή υποστήριξη κερδίζει τώρα ορμή λόγω της χρηματοπιστωτικής κρίσης, αλλά προς το παρόν είναι πολύ αισιόδοξο να πιστεύει κανείς ότι μπορεί να αποδοθεί δικαιοσύνη σε ένα φορολογικό παράδεισο.

Μόνο οι Αμερικάνοι είναι έτοιμοι να τα βάλουν με τις Ελβετικές τράπεζες, αλλά υπάρχει μια πληθώρα άλλων φορολογικών παραδείσων στις οποίες πρέπει επίσης να στρέψουν την προσοχή τους. Τα δικαστικά συστήματα πρέπει να δοκιμαστούν και να ενισχυθούν· 80 φορολογικοί παράδεισοι είναι γνωστοί αυτή τη στιγμή.

Τέλος, νόμοι όπως αυτός για το τραπεζικό απόρρητο στην Ελβετία, για την εχεμύθεια, για την προστασία των πληροφοριοδοτών, τη ρύθμιση του χρηματοπιστωτικού συστήματος και την ανταλλαγή πληροφοριών για φορολογικά θέματα απλά απεικονίζουν τον υπάρχοντα συσχετισμό δυνάμεων. Αυτοί οι νόμοι «σχεδιάστηκαν» από τους ΧΙ – ΠΕ – ΑΥΟΚΣ για να εξυπηρετούν τους σκοπούς τους. Η πραγματική δύναμη βρίσκεται στο νομοθέτη και στη δικαστική εξουσία· εκεί είναι επιτακτική η ανάγκη για αλλαγή προς όφελος της κοινωνίας των πολιτών.

Ευχαριστώ πολύ!

Further:
Rudolf Elmer's book is available in paper and electronic format.
Rudolf Elmer's website

Follow Liberté-info on Twitter

Did you like this? We are a small group of volunteers creating content and updating news on this site. We need more volunteers to help promote and defend digital democracy and whistleblowers. Help us move to the next level! Get involved in a critical issue for the future of democracy! Join us!

Also, please consider supporting us through a bitcoin donation: 1Pn8DSto8ey294p11swNiboRDwzwXh41cR

Creative Commons License
This work by Association Liberté-info is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial-ShareAlike 3.0 Unported License

Liberte-info.net Qui sommes-nous Nos campagnes Questions Nous aidez Contactez nous Oour publications